Yıl 1992 veya 1993 kesin hatırlamıyorum. Muş'tayken biz babamlar okul olarak Bosna Gecesi düzenlemişlerdi. Valisi, Komutanı falan da, genele açıktı. Bende orada kendi yazdığım ufacık bir dörtlüğü okumuştum. Liseydi gerçi okul ama babamın sayesinde bizde çıkıp iki şiir okuma fırsatı bulmuştuk Bosna katliamı zamanında. Şu an aklıma geldi de, güzel bir günün anısına ekleyeyim bari dedim.

Bu arada küçük bir çocuk olarak epeyce ilgi çekmiştik.
Türkiye'ye...
Ana dedim duymadı, Baba dedim Duymadı
Amca dedim duymadı, dayı dedim duymadı
Çağırmıyorum artık bıktım
Kimse beni aramadı...