Bir anda uykudan kalktim çok ilginç bir ışık gördüm ama odanın ışığı kapalıydı bir baktım saat 3:30 gece facir vakti peki gördüğüm bu kadar ışık nerden
-----
birden şaşırıp kaldım baktım ki elimin yarısı duvarın içinde hemen elimi çıkardım korku içinde oturup elime bakıyordum tekrar elimi duvara dogru uzattım yine elim duvarın içine giriyordu!!!!!!!!
--
bir gülümseme sesi duydum
Yüzümü kardeşime dogru çevirdim, yatıyordu korku içinde yatağımdan kalkıp kardeşimi uyandırmaya gittim ama cevap vermedi annemin odasına doğru gittim babamı uyandırmaya çalıştım
birilerinin bana cevap vermesini istiyorum ama kimse cevap vermiyordu
annemi uyandırmak üzereyken, baktım ki annem uykudan uyandı
uykudan uyandı ama benimle konuşmuyordu ---
bismillahirrahmanirrahim diyordu ve tekrarlıyordu
babamı uyandırdı, kalk kalk bir bakalım çocoklara dedi annem
şimdi zamanımı bırak uyuyayim yarın ola hayr ola dedi babam
ama annemin israrı üzerine babam kalkıverdi şaşkınlık içerisinde beraber odamıza doğru geldiler
--- başladım bağırmağa, anne, baba ama hiç birisi cevap vermiyordu!!!
annemin elbisesini çekiyor beni dinlemesini istiyordum ama annem beni hissetmiyordu!!!
başladım annemin arkasından yürümeye ta bizim odaya kadar
odamıza girdi ve ışıkları açıverdi ama benim için fark etmiyordu çünkü benim için her taraf ışıktı
tam o sırada çok ilginç bir şeyle karşılaştım
---
kendi vücüdumu gördüm!!!
evet kendi vücüdumu
oturup kendi kendimi seyredıyordum, iki taneydim
kendi kendime soruyordum kimdir bu acaba? Nasılda bana benziyor!!!
başladım kendi kendimi uyandırmaya, bu kabustan kurtulayım diye
ama uyanamadım
---
babam dedi ki bak yatıyorlar işte hadi yerimize gidelim
ama annem sakin olamadı ve benim uyuduğum yatağa doğru gelerek
beni uyandırmaya başladı kalk muhammed kalk bana cevap ver
ama cevap veremiyordu!!!
bir kaç defa uğraştı ama yok. Birden baktım ki babamın gözlerinden yaşlar dökülüyor
o babam ki şimdiye kadar onun göz yaşlarını görememiştim
bağırışmalar başladı oracık yerden .. kardeşim uyandı ve sordu ne oldu?
annem ona bağırarak, abin muhammed olmüş çok acıklı bir şekilde ağlıyordu
---
bağırmalar fazlalaştı
anneme giderek, anne ağlama ben burdayım bak bana!!
ama kimse bana cevap vermiyordu, neden?
oturup bağırmaya başladım, burdayım bakın işte
ama kimse cevap vermiyordu
başladım bağırmaya ya rabbi, ya rabbi ne olur beni bu rüyadan ve olduğum durumdan kurtar
---
uzaktan bir ses duydum ve geldikçede yükseliyordu
bu ses Allah’u taalenin bir ayeti idi ((andolsun sen bundan gaflette idin, derhal biz senin perdeni kaldırdık. Bugün artık gözün keskindir))
birden iki kişi beni tuttular, ama insan değillerdi
çok korktum !!
başladim bağırmaya, bırakın beni, siz kimsiniz? Ne istiyorsunuz?
kabire kadar senin gardiyanlarınız dediler ---- ben ölmedim, daha yaşıyorum dedim
neden beni kabire götürüyorsunuz? bırakın beni!! Ben hissediyorum, konuşuyorum ve görüyorum, ben ölmedim
bana gülümseyerek cevap verdiler
dediler ki, ey insanlar sizzler çok ilginç yaratıksınız, sanıyorsunuz ki ölüm hayatın sonudur ama bilmiyorsunuz ki asıl olan sizin yaşadığınız hayat bir rüyadan ibaret olup öldüğünüz zaman uyanıyorsunuz.
beni kabire doğru çekiyorlardı hala
yoldayken baktım ki benim gibi insanlar ve yanlarında da aynı o iki yaratıktan var, kimi ağlayor kimi gülüyor ve kimi ise bağırıyordu
onlara sordum neden böyle yapıyorlar?
dediler ki, bu insanlar şaşkınlık içerisindeler, nereye gittiklerini biliyorlar, kimisi dalalettedir.. korku içinde sözlerini keserek sordum:
ateşe gidiyorlar mi yani? evet dediler '
konuşmalarına devam ederek, o gülenler ise cennete gidiyorlar
hemen sordum onlara, peki ben nereye gidecem??
dediler ki, sen bazen iyi gidiyordun, bazende kötü
bazen tövbe edip ertesi gün günah işliyordun ve izlediğin yol tam olarak belli değildi
ve hep öyle yitik kalacaksın
sözlerini korku içerisinde keserek sordum:
yani ben ateşemi gidiyorum yoksa?
Onlarda, Allahın rahmeti geniştir ve yolculukta uzundur dediler
--- yüzümü çevirdim korku içerisinde baktım ailem, babam, amcam, kardeşlerim ve akrabalarım hepsi
Bir sandık içinde beni taşıyorlardı
Onlara koiarak gittim ve onlara dedim ki benim için dua edin lütfen
Ama kimse bana cevap vermiyordu kimi ağlıyordu kimi ise hüzünlüydü
Kardeşime giderek, dikkatli ol dünyanın fitnesi seni kandırmasın
Beni duymasını çok isterdim
O iki melek beni kabirdeki cesedimin üzerine bağladılar
baktım ki babam toprak atıyor üzerime
Kardeşlerim topak atıyor
Ordaki insanlar hepsi üzerime toprak atıyordu
----
dedim ki, ahh keşke onların yerinde olsaydım Allaha tevbe etseydim
dün sabah namazımı kılsaydım
Keşke her gün rabbime dua etseydim
Keşke her gün tevbemi yenileseydim
Keşke kötülüklerden uzak dursaydım
Başladım bağırmaya, ey insanlar dikkatli olun dünya hayatı sizleri kandırmasın en azından birisinin beni duymasını çok isterdim
Peki sen beni duyuyormusun
« Son Düzenleme: 04 Aralık 2008, 17:02:21 Gönderen: freelife »
Merhaba ziyaretçi. Öncelikle sitemize hoşgeldiniz. Ben robot moderatör olarak siteden daha fazla yararlanmanız için sitemize üye olmanızı öneririm. iyi eğlenceler.
Artık insanımız dünyalık yaşıyor. Gerçek hayatın bu dünya olmadığını bildikleri halde daha da günah işliyor. Allah kimseyi dinden imandan ayırmasın. Gerçekten güzel bi paylaşım. Teşekkürler
hocam neyin kime ne türlü etki yapacağını kimse bilemezzz size yapmıyor olmaması doğrudur şahsen banada yapmıyorr buna benzer daha nice yazılar okudum... ama sizin için birşey ifade etmeyen bu yazı bazıları için hiçte öyle olmayabilir
hocam neyin kime ne türlü etki yapacağını kimse bilemezzz size yapmıyor olmaması doğrudur şahsen banada yapmıyorr buna benzer daha nice yazılar okudum... ama sizin için birşey ifade etmeyen bu yazı bazıları için hiçte öyle olmayabilir
Öyle mi dersiniz?
700 yıllık suskunluğun cevabı bu hikayelerin içerisinde saklı.
Gerçekle hikayeler öyle bir kotarıldı ki hangisi gerçek,hangisi hikaye ayırt bile edilemiyor.
Zaman zaman bu türü olmasa bile ciddi ve çarpıcı hikeyeler gerçeğin anlatımında,somnutlaştırma adına iyidir.
Ama hikayelerin içerisinde gerçeği aramaya çalışmak,tabiri caizse akılla bağı kopartmaktır.
Fakat biz bu tür yazıları gördüğümüz okuduğumuz zaman Allah'ı hatırlıyoruz, ölümü hatırlıyoruz...
Söyleyin bana günlük iş teleşınızdan yoğunluktan kaç kişi ibadetini yapıyor, kaç kişi Allah'ı hatırlıyor, kaç kişi ölümü hatırlıyor ve bu dünya için çalışmaya ara verip sadece 5 dakikasını alacak olan namazı kılıyor...
Evet yazı belki manasız ama ben bu tür yazıları gördüğüm zaman yapmadığım unuttuğum bişey varsa namaz kılmak gibi bir örnek gidiyorum kılıyorum... Tövbe ediyorum...
Ne kadar kabul olur onuda ben bilemem...
Dua ile saygılarımla...
« Son Düzenleme: 04 Aralık 2008, 20:11:17 Gönderen: freelife »
700 yıllık suskunluğun cevabı bu hikayelerin içerisinde saklı.
Gerçekle hikayeler öyle bir kotarıldı ki hangisi gerçek,hangisi hikaye ayırt bile edilemiyor.
Zaman zaman bu türü olmasa bile ciddi ve çarpıcı hikeyeler gerçeğin anlatımında,somnutlaştırma adına iyidir.
Ama hikayelerin içerisinde gerçeği aramaya çalışmak,tabiri caizse akılla bağı kopartmaktır.
hikayenin içinde gerçeği aramak değildir efendim
kastım etkilenmekten ibarettir kendimi misal vereyim bana ne gibi bir etkisi olmuşşş
kendimi daha hiç bilmediğim çok cahillik çağlarımda bu tip yazılar sayesinde dediğiniz o anlık bir ürpertiyle..bir takım şeyleri araştırıp okuyup öğrenmeye başladım.
ve öğrendikçee daha bir kendime hakim olmalarım başladı ..
o zamanki o anlık ürpertiler..bugün ben bağzı şeylerde biraz birşeyler biliyorsam bazı şeler hakkında yorum yapabiliyorsam o ürpertilerin beni harekete geçirip araştırmaya itmesinden kaynaklanıyor..ufakta olsa onlarında yararı olmuştur bana.....
hatta şimdi bunların beni etkilememisi belkide araştırıp daha gerçek şeyler olduğunu anlamamdan kaynaklanıyor
sizce benim o çağlarda bu anlık ürpertilere kapılmam kötü birşey mi olmuş?
« Son Düzenleme: 04 Aralık 2008, 20:44:07 Gönderen: ***ß!r!c!k*** »
Savtegin abiye bu nokta da katılıyorum. Böyle tarikat cemaat toplantılarında özellikle kadınları iyi ağlatacak bir yapısı olsa da bana göre sadece oralarda faydalı olur. Tabi kimin neden alacağı belli olmaz ama yine de güzel bir hikaye olarak gördüm ben de.
şunu anlamadım daha yolun başındayken nasıl cennetlik cehennemlik olduğu anlaşılıyorki hani hesap tartı nerde bencede son derece dini mitleştiren bir yazı olmuş bu işin daha manalısı ve çarpıcı olanı kişinin kendisinin tevekkül etmesidir sessiz sakin bir ortamda yumun gözlerinizi ve öldüğünüzü düşünün çok iyidir bu tevekkül
şunu anlamadım daha yolun başındayken nasıl cennetlik cehennemlik olduğu anlaşılıyorki hani hesap tartı nerde bencede son derece dini mitleştiren bir yazı olmuş bu işin daha manalısı ve çarpıcı olanı kişinin kendisinin tevekkül etmesidir sessiz sakin bir ortamda yumun gözlerinizi ve öldüğünüzü düşünün çok iyidir bu tevekkül