Ben var ya ben. Ben müthiş değilim, ben olağanüstü de değilim. Hiçbir zamanda olmadım, olmak istemem. Çocukluğumdan beri bu böyledir.
Ben var ya ben, aslında çok zeki değilim kendimce ama sadece zeki olmaya çalışıyorum. Öğrenme kabiliyetim hızlı değildir, biraz yavaş öğrenirim ama öğrenince hiç unutmam. Yavaş öğrenmemin sebebide dikkatimin dağılmasıdır.
Ben var ya, çoğunlukla dinlerim, dinletmeyi sevmem. bulunduğum ortamlarda sürekli benden söz edilmesini severim, aslında sevmem ama severim, kısacası şımartılmayı sevmem. Yapmacık değilimdir. Aslında sosyal hayatta sessiz biriyimdir, fazla konuşmam ama konuşunca cevabı yapıştırırım. Ben var ya espri yapmak içimden gelse en kral espriyi yaparım. Benimle uğraşan biri varsa ona kapağı takarım, sonra eğilip, ''Evinizin önüne kapak takmışım, kusura bakma'' diyerek doğrulurum. Lafımı bilirim, söz verdim mi tutmaya çalışırım. Kendimce delikanlıyımdır, hemde gerçek bir delikanlı.
Ben var ya, dediğim gibi sessizim ama hemen her yerde en göz kamaştırıcı, en esprili biri olmayı başarırım. Kendimi gereksiz övmeyi sevmem, gereksiz sövmeyi severim.
Ben var ya, aslında alınganım ama hiç belli etmem. Karşımdakini kırmak, üzmek istemem. Biraz hoşgörülüyümdür. Bazen yaptıklarımı eleştirenler olur. Derimki kendi kendime ''demekki farkedilmemişim, farkettiririz bizde, hep üstün meziyetlerimden sözedilecek değil ya, ben de bir insanım, benimde kusurlarımın olması çok doğal''
Ben var ya ben, müthişim, olağanüstüyüm (yok, yok, sen var ya sen, sen olsa olsa pilav üstüsün
)
Ben yaratıcıyım, hatta en yaratıcıyım. Yaratmak ne kadar kolay peki benim için? Zor, kolay değil hemde çok zor. O konuda beni tanıyan tanımayan sen kendini aşmışsın derler. Ortama zor ayak uydururum, ama ortamın içine girince canavar gibi olurum. Bu canavar kimseye zarar vermeyecek bir canavar olur.
Ben var ya ben, daha önce nasıl anlattım kendimi bilmiyorum ama ben aslında aslında dokununca ışıldayan bir güneşim. Valla
He birde ben var ya ben, ölünce evet ben ölünce
düşünsenize benim gibi birinin öldüğünü,
okullar 10 hafta tatil, ülkede 1 yıl yas ilan edilir, ağlayanlar, kendilerini yerden yere atanlar, intahar edenler.. aaaahh ah.. Birde hayranlarım Televizyonlarda, seyirciler ellerinde mendil gözleri yaşlı, odalarda peçetelerle dolu, gözyaşlarını silip silip peçeteleri atmışlar sağa sola,
ölüm haberimi veren spikerin sesi titrek
''o başkaydı, o adam gibi adamdı'' gibisinden konuşmalar.. (Vayy be!!)
Ben var ya ben aslında neye kızıyorum biliyor musunuz. Madem ben öldükten sonra bunları söyleyip gözümün açık gitmesini sağlayacaksınız, neden şimdi söylemiyorsunuz be kardeşim, neden.. neyse.
Aslında ben hiçbirşeyim, sıradanım be kardeşim. Mahkumum, bir yandan yorgunum. Her insan böyledir. Bu dünyada sahteliği oynuyoruz. Hepimiz rolümüzün bir parçasıyız. Sen var ya sen aslında bir hiçsin, sadece oyununu oyna ve çekip git bu dünyadan, sıra senin gibi sıradan başka insanlara gelsin. acele et, oyununu oyna, diğerlerini bekletme. Ama hayır ne kadar acele etsende bu oyunu bitireceksin, mahkumsun oynamaya...
Ben var ya, işte ben buyum...
09 Eylül 2008, 15:04:56
