sankı aynı yerde daha derli toplu duruyor gıbı geldı bana...Zaman zaman fazla oldugumu yada bırseylerın eksıklıgını hıssettıgım çok olmuştur. Eleştırın için teşekkur ederım..Yazdıklarımı çogu zaman şiir olarak görmüyorum o an ne hissediyorsam yazıyorum istersen küçük küçük duygu notları dıyelım
Merhaba ziyaretçi. Öncelikle sitemize hoşgeldiniz. Ben robot moderatör olarak siteden daha fazla yararlanmanız için sitemize üye olmanızı öneririm. iyi eğlenceler.
Bazen susarım söyleyecek o kadar cok sey varken, Bu susmalar caresızlık degıldır aslında. İsyanlarımıda suskunlugumdan anla. Köpüren yüregimde zıpkınlanır duygular, Umutlarımı kilitlerim... Aslında söylemek istedigim yokum ben oyunda..!
Susmaktan yoruldum,,, Kuşlarım vuruldu öksüz kaldım,,, Sensizlige yenildim...sana yenilmekten daha zor, Yıkık duvar kadar bile pişman degilim, Kilitleri hep yanlış kapılara vurdum, Ne tuhaf degilmi? İçimi acıtanda sensin..Acımı dindirende! Ya öldür ...ya git benden, Soluk bir ömrün son nefesi benden... Ya öldür beni ya git benden...
Bildigim o ki sen bana kızgınsın olabildigince Ne kadar suç varsa üstleniyorum çaresizce Bilsen hangi acılarda korudugumu seni Hak vereceksin bana,tutup ellerimden üzülme diyeceksin yüregime dokunup Ve ben sana acamıyorum kapılarımı sonuna kadar Acılar kanatır yüregini korkuyorum. Bana dair bilmediklerin ..... Seni benden uzaklastırıyor farkına varmadan Ve ben bunları bilmenin çaresizligi ile Kendi kaderimi yaşamaya devam etme gücü arıyorum. Suskunlugum öylesine ölümden zorki,,, Ucurumlarda yitirdim sesımı..
« Son Düzenleme: 09 Mayıs 2008, 14:14:52 Gönderen: pamukseker »
Ben korkusuzlugun en kuytularında, Kendi korkularına yenik düşmemeye calışan bir çıglıgım aslında Kalemım yetmedı kelımeler acız kaldı... Yüregın yangın dılıne..Hayatın yine uçurum kıyısındayım. Pamukşeker.
« Son Düzenleme: 26 Mayıs 2008, 15:16:18 Gönderen: pamukseker »
Huzuru mutluluğu arıyorum,çocukça..umutsuzca!!! Her seferinde kendi umutlarımın oyuncağı olmanın, Ve örtmeye çalıştıgım sabrımın arkasına gizlenmenin yükünü taşıyorum. Uykularımı bölüyor örümcek agı düşünceler......... Kendi kaderimi yaşamaya devam etme gücü arıyorum..
Bir hüzün Şehri,unutmuş bu sehri mutluluk, Baş pencerede,gönül diyarlar ötesinde. Sıgınacak ne bir kucak,baş koyacak bir omuz yok ellerinde. Mutsuzluk koymuşlar adını,ne yazık ki anlatılmıyor! Bogaza düğümlenen çaresizlik. Hep yenik,hep maglup,bir taraf kırık dökük.. Parçalar bütünlere tamamlanmıyor. Pamukseker.
Bir hüzün sokagı hayat, Sıgınacak ne bir liman,saracak ne bir nefes yok köşesinde Su misali akıp gidiyor,avuçlarımdan tükeniyor zaman. Yürek depremlerinde azar azar yok oluyorum. İşiten yok gözlerimin isyan sesini, Bir gün gülerken,bir gün aglamaklıyım Balık gibi hayatın delık desık agındayım.
AYRILIK Ne yüregine inancim var ne sadakatine, Ne sana aitim artık nede sensizlige. Bir deli boşluk için,yangın yeri, Tufan degil bendeki tufanlar alemi. Solugum tükeniyor..... Agır geliyor sensiz yarınlar,hatta anlar, Ama kapılarımı kapattım sana gelme.... Bıraktıgın adreste degil artık o kara..deli..dolu Sevgiye herseyini adamış kız. Bir yaman ayrılıgın,kirlettigin aşkın..... Toplamaya çalıştıgım parçalarını Artık dagıtıyorum.. Kutlu olsun ayrılıgın.. Seni bagışlamıyorum. Pamukseker