Bugün ölümü düşündüm…
Yaşamak varken ölenleri…
Susamışken günahlara, bedellerini…
Hayal kurarken belki de gerçekleştiremeden öleceğimi…
Ne büyük korkuymuş meğersem…
Ne de büyük yıkıntı: yaşamak varken öleceğini bilmek; sahip olduğun her şeyi bir anda yitirmek…
Ölüm belki de beni ilk kez bu denli korkutuyordu…
Vazgeçmeyeceğim o kadar çok şey varken,
Ölmek…
Yitip, gitmek…
Bu düşünce sizi de korkutmuyor mu?
Sahip olduğunuz her şeyi bir anda bırakmak…
Aileniz, sevdikleriniz, hayalleriniz, her şey…
Tabiî ki Allah’ın(cc) takdiridir… Lakin insan kopmak istemiyor…
Not: Nereden esti diye düşünüyorsanız bu beklide dünyanın en büyük gerçeği ve ben bu gerçek üzerine fikrimi söyledim… Kanserli hastalar (yani öleceğini bilen) ve etrafımdaki ölen insanlar aklıma geldi…
Sonuçta bende, bizde bir gün ölmeyecek miyiz?











Logged











