 |  | Alıntı: |  | | beria tarafından gönderildi. | | |  |
| 
yorumlardan anladığım kadarıyla, bir baba yaklaşımıyla savtegin kardeş düşüncelerini dile getirmiş...
harika... bu denli satırlara dökülmesi manidar....
| |
 | |  |
Birinci bölüm için yanılıyorsunuz beria.
Orada baba hassasiyeti değil olması gereken anlayıştan bahsediyorum.Namusun herkes için namus olduğunu:kız -erkek fark etmeyeceğini söylüyorum.
Kendi görüşlerimi,gelelim bir baba olarak ne yaparım bölümünde aktarıyorum.
Kaldı ki gerçek hayatta ne "Ayça'ya"ve ne de babasına o kadar bile anlayışlı davranmam.
| | Alıntı: | | | beria tarafından gönderildi. | | | |
|
ama unuttuğunuz savtegin; hayatın as' ları elinde... kumar dediniz ya hani ona binaen(pekde anlamam lakin) .... tek kağıtla tuş olabilirsiniz....
devir stratejik oynama devridir....gerekirse masadan kalkıp, açık kağıtlara uzaktan bakmak lüzumu vardır.... hadi biz buna empati diyelim...
| |
| | |
Anlamadınız sanırım,elimde ki kağıt asmış ve ya bir başka kağıtmış fark etmez.
Ben kumar oynamam diyorum.
Beslendiğim kaynak olan,din ve milli şuur açısından olaya bakarım.
İşi teorik bilgiler ile millet,toplum ve kişilik tanımlaması yapan sosyologlarımız ve ya psikologlarımıza bırakmam.
Babalık başka bir şeydir sayın beria.Öğrenilecek bir şey değildir.Doğuştan gelen bir özelliktir.
Bu nedenle "doğruları" yapmak için ne elimde ki aslara,ne de bir başkasının aklına ihtiyaç duyarım.
Elbette ki konu bilgi olsa illa ki öğretecek birisi gerekebilir.Ama konu sevki ilahi ile alakalı yani genlerimizde var olan bilgiyle.Bunun için kimseye ihtiyaç yoktur.
Kaldı ki ben"olsa"önermesinden yola çıkıp böyle bir sonuca ulaşıyorum.
Yoksa zaten böyle bir pozisyona düşecek duruma gelmem.
Çocuklarıma vereceğim eğitim ve terbiye ile daha baştan onların bu tür sapkınlıklara düşmesini engellerim.
Eğer "Ayça'nın" babası bunu yapmıyorsa,bu onun sorunudur,benim değil.
Bu sorundan yola çıkıp;benim çocuğumu sorunun bir parçası yapmaya çalışıyorsa,yine genlerimizde var olan savunma duygusu ile harekete geçerim.
Bu durumda emin olun;benim gibi birisi,onlar için gerçek bir sorun olur.
Anlayış derseniz ve ya baba olarak sevimli görünme derseniz cevabım şu olur;
Bir babanın görevi sevimli olmak değil,tüm kalbi ile evlatlarını sevmek ve bu sevgi ile eğitmek,onlara rehber olup,model teşkil etmektir.
Tüm bunların getirdiği sorumluluk ise evladını her ne olursa olsun korumaktır.
Bunu yaparken elden geldiğince incitici olmamak esastır.
Ama babalık görevini yerine getirmede eğer sevimsiz görünmek gerekirse,ondan da kaçınmak doğru değildir.
Çocuğunuza güvenmiyor musunuz sorusu ise başka bir yaklaşım.
Elbette güveniyorum.
Ama güvenmem demek onun her dediğine evet demem demek değil.
Hasılı değerli kardeşim;
Ben strateji bilmem ama babalığı bilirim.
Onun gereğini kendim yerine getirir ve kimseye(Ayça'nın babası ve ya Ayça)bırakmam.
Anket
